Πόνος

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΙ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΕΥΡΟΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Ο πόνος, σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Μελέτης του Πόνου (IASP - International Association for the Study of Pain), τη μεγαλύτερη επιστημονική εταιρεία κατά του πόνου παγκοσμίως, ορίζεται όχι μόνο ως μια δυσάρεστη αισθητική, αλλά και ως μια συναισθηματική εμπειρία, η οποία συνδέεται με έναν πραγματικό ή δυνητικό τραυματισμό των ιστών.

ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΝΟΣ

Σύμφωνα με τους εξειδικευμένους ιατρούς που ασχολούνται με τη διαχείριση του πόνου, ο πόνος υπάρχει κάθε φορά που τον αναφέρει ο ασθενής.
Είναι μια ξεκάθαρα υποκειμενική κατάσταση.
Η προσωπική εμπειρία του πόνου επηρεάζεται από πολλαπλούς εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες και εκφράζεται μέσα από τον λόγο, τις συσπάσεις του προσώπου και τη γενικότερη συμπεριφορά μας.
Έτσι, κάθε άνθρωπος βιώνει και εξωτερικεύει διαφορετικά τον πόνο, ακόμη και όταν πρόκειται για το ίδιο ακριβώς αλγογόνο ερέθισμα.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Η έγκυρη διάγνωση και η αξιολόγηση του πόνου πραγματοποιούνται μέσα από συγκεκριμένα κλινικά πρωτόκολλα:

• Το αναλυτικό ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.
• Την ενδελεχή κλινική και εξειδικευμένη νευρολογική εξέταση.
• Τον απαραίτητο εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο (ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία, ηλεκτρομυογράφημα).
• Ειδικά ιατρικά ερωτηματολόγια και εξειδικευμένες κλίμακες εκτίμησης του πόνου (όπως η Οπτική Αναλογική Κλίμακα - VAS).

ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ. ΟΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Ο χρόνιος πόνος σήμερα δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα επιφανειακό σύμπτωμα, αλλά ταξινομείται πλέον ως μια ανεξάρτητη νόσος με αδιαμφισβήτητη αρνητική επίδραση στην καθημερινότητα του ατόμου.
Επηρεάζει άμεσα τη σκέψη, τη διάθεση, τη συμπεριφορά, την αυτονομία και τις διαπροσωπικές σχέσεις, οδηγώντας συχνά τον ασθενή σε κοινωνική απομόνωση, ακινησία και αναγκαστική εξάρτηση από ισχυρές φαρμακευτικές ουσίες.
Οι επιπτώσεις του χρόνιου πόνου στη συναισθηματική υγεία των ανθρώπων είναι δραματικές:

• 50% των πασχόντων αναφέρουν συνεχή σωματική και πνευματική κόπωση.
• 43% δηλώνουν ότι αισθάνονται εντελώς αβοήθητοι εξαιτίας του επίμονου πόνου.
• 44% αναφέρουν ότι ο πόνος σαμποτάρει την ικανότητα καθαρής σκέψης και συγκέντρωσης (γνωστική δυσλειτουργία).
• 16% των ασθενών ομολογούν ότι, λόγω του ανυπόφορου πόνου, έχουν εμφανίσει τάσεις αυτοκτονικού ιδεασμού.

Ο ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ. ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Τα άτομα που υποφέρουν από χρόνιο πόνο διατρέχουν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν ψυχιατρικά συμπτώματα.
Αντίστοιχα, οι ασθενείς που πάσχουν από κλινική κατάθλιψη εμφανίζουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να εκδηλώσουν χρόνιο πόνο.
Ο πόνος και η κατάθλιψη αλληλοτροφοδοτούνται, δημιουργώντας έναν κοινό παθολογικό νευροβιολογικό άξονα που αλλοιώνει τόσο την εγκεφαλική λειτουργία όσο και τη συμπεριφορά του ατόμου.

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

• Φαρμακευτική Αγωγή
  Αντίθετα με το ότι ο πόνος είναι το συχνότερο σύμπτωμα για το οποίο οι ασθενείς προσέρχονται στις υγειονομικές μονάδες και στα επείγοντα, διεθνείς μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει μια κοινή πρακτική υποθεραπείας (under-treatment) του πόνου από την πλευρά των συστημάτων υγείας.
• Επεμβατικές Τεχνικές
  Εξειδικευμένες ιατρικές και χειρουργικές παρεμβάσεις για συγκεκριμένα σύνδρομα πόνου.
• Μη Επεμβατικές και Μη Φαρμακευτικές Τεχνικές
  Στην κατηγορία αυτή, ο ιατρικός βελονισμός κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως ως μια ασφαλής, αναλγητική παρέμβαση.

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Σύμφωνα με την παραδοσιακή θεωρία της Κινεζικής Ιατρικής, η διακοπή ή η διαταραχή της ομαλής ροής της ζωτικής ενέργειας (Qi) μέσα στον άνθρωπο προκαλεί την εμφάνιση της νόσου, η οποία εκδηλώνεται με τη μορφή του πόνου.
Ο πόνος, επομένως, αποτελεί το σήμα κινδύνου με το οποίο ο οργανισμός μάς προειδοποιεί ότι υφίσταται μια εσωτερική ανισορροπία.
Στο πλαίσιο αυτό, συναντάμε συχνά τα λεγόμενα Trigger Points (Μυοπεριτονιακά Σημεία Πυροδότησης Πόνου).
Πρόκειται για συγκεκριμένα, οζώδη σημεία (διορθώθηκε από σακχαροειδή) έντονου πόνου που εντοπίζονται στους μυς, συνήθως ως αποτέλεσμα κάποιου μικροτραυματισμού, χρόνιας κακής στάσης του σώματος ή παρατεταμένης μυϊκής σύσπασης σε άτομα που βιώνουν έντονη ψυχική και συναισθηματική πίεση.

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ. Η ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ 

Στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία υπάρχουν πλέον χιλιάδες έγκριτες εργασίες που αποδεικνύουν τη δράση του βελονισμού στον νευροορμονικό μηχανισμό του σώματος.
Ο ιατρικός βελονισμός επιφέρει άμεση αλλαγή στη νευρική δραστηριότητα μέσω της παραγωγής ενδογενών πεπτιδίων στο κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα.
Σύμφωνα με τη Νευροφυσιολογία, ο βελονισμός ενεργοποιεί τη «θεωρία ελέγχου της πύλης του πόνου» (Gate Control Theory), εμποδίζοντας τα επώδυνα ερεθίσματα να φτάσουν στον εγκέφαλο. Ανάλογα με την πάθηση, επιστρατεύονται εξειδικευμένες τεχνικές, όπως:

• Ο Σωματικός βελονισμός.
• Ο Ηλεκτροβελονισμός και ο διαδερμικός ηλεκτρικός νευρικός ερεθισμός (TENS).
• Ο Κρανιοβελονισμός.
  
• Ο Ωτοβελονισμός.

Ειδικότερα, ο ηλεκτροβελονισμός δρα ως μια εξελιγμένη μορφή περιφερικής νευροτροποποίησης.
Η νευροτροποποίηση είναι η επιστημονική διαδικασία κατά την οποία τροποποιείται η νευρική δραστηριότητα μέσω της διοχέτευσης στοχευμένων ερεθισμάτων σε συγκεκριμένες νευροανατομικές περιοχές.

Με τον τρόπο αυτό, ο ηλεκτροβελονισμός «επαναπρογραμματίζει» το νευρικό σύστημα, μεταβάλλοντας και αναστέλλοντας τη μετάδοση των σημάτων του πόνου προς τον εγκέφαλο. Παράλληλα, πυροδοτεί την άμεση απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών (όπως οι ενδορφίνες), που αποτελούν τα πανίσχυρα, φυσικά παυσίπονα του ίδιου μας του οργανισμού.

Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΗΣ ΒΟΤΑΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Η Βοτανοθεραπεία, η αρχαιότερη υποστηρικτική θεραπευτική πράξη της ανθρωπότητας, έρχεται να λειτουργήσει συνεργικά με τον βελονισμό.
Η χρήση ενός προσεκτικά επιλεγμένου μείγματος θεραπευτικών βοτάνων ενισχύει και διευρύνει το αναλγητικό αποτέλεσμα, επιφέροντας σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων.
Η αποτελεσματικότητα των βοτανικών συνταγών οφείλεται αποκλειστικά στη συνεργική αλληλεπίδραση των συστατικών τους και όχι σε κάθε βότανο μεμονωμένα.
Πρόσφατα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτίμησε ότι το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού βασίζεται στη βοτανοθεραπεία για την πρωτοβάθμια φροντίδα και την πρόληψη.
Τα βότανα δεν εισάγουν ξένες λειτουργίες, αλλά τροποποιούν την ένταση των ήδη υπαρχόντων βιοχημικών μηχανισμών του σώματος.
Για τον λόγο αυτό, κάθε ασθενής λαμβάνει μια απόλυτα ξεχωριστή, προσωποποιημένη και ασφαλή συνταγή, προσαρμοσμένη στις δικές του ανάγκες.