Ινομυαλγία

ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΔΙΑΧΥΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Η ινομυαλγία αποτελεί μια από τις πιο σύνθετες και απαιτητικές παθήσεις της σύγχρονης εποχής, επηρεάζοντας το 1% έως 5% του παγκόσμιου πληθυσμού, με σαφή προτίμηση στις γυναίκες (σε αναλογία 9:1 έναντι των ανδρών).
Είναι μια παθολογία δύσκολη τόσο στη διάγνωση, καθώς συχνά απαιτούνται τρία έως πέντε χρόνια για μια ακριβή γνωμάτευση όσο και στη θεραπεία.
Όπως δηλώνει και το όνομά της, εκδηλώνεται με χρόνιους, διάχυτους, βασανιστικούς, επίμονους και καθημερινούς μυϊκούς πόνους, επηρεάζοντας αρνητικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων.
Με δεδομένη τη μεγάλη ποικιλία των συμπτωμάτων, ο ασθενής συχνά ξεκινά ένα μακρύ οδοιπορικό μέσα από διάφορες ιατρικές ειδικότητες (ορθοπεδικός, ρευματολόγος, νευρολόγος), χωρίς όμως να μπορεί εύκολα να βρει μια πραγματική λύση θεραπείας ή τουλάχιστον μια ανακουφιστική υποστήριξη.

Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΔΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Στην πραγματικότητα, ο μυϊκός πόνος είναι το κυρίαρχο στοιχείο.
Μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ομάδα μυών στο σώμα, συχνά μετατοπίζοντας τη θέση εμφάνισής του.
Το πιο χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι οι ασθενείς παρουσιάζουν ανθεκτικότητα και δεν ανακουφίζονται με τα κοινά μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ).Ο πόνος αυτός συνοδεύεται από διάφορες άλλες μη ειδικές διαταραχές:

• Αϋπνία και χρόνια κόπωση (σύνδρομο κόπωσης).
• Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου (ΣΕΕ) και παροδικές αλλαγές στις κενώσεις.
• Παραισθησία μυών, αιμωδίες (μουδιάσματα) των άκρων και κράμπες.
• Πρωινή δυσκαμψία των αρθρώσεων.
• Άγχος, κατάθλιψη και διαταραχές συγκέντρωσης (λεγόμενη "ομίχλη εγκεφάλου" ή fibro-fog).
• Νευραλγία προσώπου, τάση βρουξισμού (σφίξιμο δοντιών), πονοκεφάλους ή ημικρανίες.
• Πόνος στο στήθος, δύσπνοια και κρίσεις πανικού.
• Φαινόμενο Raynaud και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα.

ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ KAI ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Οι ακριβείς αιτίες παραμένουν ασαφείς. Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα ανιχνεύει τις αιτίες των συμπτωμάτων της νόσου ως μεταβολές στην παραγωγή συγκεκριμένων νευροδιαβιβαστών, ιδιαίτερα της ουσίας Ρ, της σεροτονίνης και της τρυπτοφάνης. Πιθανώς αυτές οι ποσοτικές μεταβολές μπορούν να δικαιολογήσουν τη διαταραχή του ύπνου και τις καταθλιπτικές καταστάσεις.
Επιπλέον, μια αντίδραση σε φλεγμονή χαμηλού επιπέδου των νευρικών απολήξεων η οποία δεν εντοπίζεται από τις συνήθεις εργαστηριακές εξετάσεις προκαλεί δυσλειτουργία των νευρικών κυκλωμάτων της αντίληψης, μετάδοσης και επεξεργασίας των επώδυνων ερεθισμάτων.
Αυτό οδηγεί στο φαινόμενο της κεντρικής ευαισθητοποίησης (central sensitization), δηλαδή σε μια παθολογική ενίσχυση των επώδυνων σημάτων στον εγκέφαλο, όπου ακόμη και ένα ανώδυνο ερέθισμα μεταφράζεται ως έντονος πόνος (αλλοδυνία).

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ
Λόγω της πολυπαραγοντικής εκδήλωσης της νόσου, η ινομυαλγία πρέπει να διαφοροποιηθεί κλινικά από:

• Τις ρευματικές διαταραχές (π.χ. οροαρνητικές αρθροπάθειες, ερυθηματώδη λύκο).
• Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
• Την κλινική κατάθλιψη και τον υποθυρεοειδισμό.
  
  

Για τη διάγνωση της ινομυαλγίας, κυρίαρχη θέση έχει το ιστορικό και η κλινική εξέταση και όχι οι εργαστηριακές εξετάσεις. 
Η δυσκολία επιβεβαίωσης του συνδρόμου οφείλεται στην απουσία ορατών κλινικών παθολογικών αλλοιώσεων με την κλασική εργαστηριακή ιατρική, όπως της ακτινογραφίας, της μαγνητικής τομογραφίας ή της αξονικής τομογραφίας, καθώς και των βιοχημικών φλεγμονωδών δεικτών

ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΟΛΕΓΙΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ (ACR)
Τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη διάγνωση έχουν οριστεί από την Επιτροπή του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας:

• Ιστορικό διάχυτου πόνου: Εντοπίζεται στο σώμα και στα τέσσερα άκρα, με διάρκεια τουλάχιστον τριών μηνών.
• Tender Points (Σημεία Ευαισθησίας): Ευαισθησία στην ψηλάφηση σε τουλάχιστον 11 από τα 18 καθορισμένα σημεία ευαισθησίας. Τα σημεία αυτά δεν είναι μακροσκοπικά εμφανή, αλλά μπορούν να εντοπιστούν με ακριβείς και στοχευμένες δοκιμές πίεσης κατά την εξέταση.   

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Η βιολογική ιατρική ορίζει την ινομυαλγία ως χρόνιο ρευματικό νόσημα με τάση συσσώρευσης στους εξωαρθρικούς ιστούς, που δεν προκαλεί αλλοίωση των εργαστηριακών δοκιμών ούτε τραυματισμό των ιστών ανιχνεύσιμο ακτινολογικά ή βιοχημικά.

Αντίστοιχα, η Κινεζική Ιατρική θεωρεί τη νόσο ως ένα ρευματικό νόσημα του οποίου η ιδιαιτερότητα είναι η έντονη κλιματο-μετεωρολογική εξάρτηση.
Δεν προσδιορίζει ένα, αλλά περισσότερα παθολογικά ενεργειακά σύνολα (σύνδρομo) που αντιστοιχούν στην ινομυαλγία, με κοινό παρονομαστή την παρουσία συστημικών εντοπισμένων πόνων στους μύες και τους τένοντες.
Στους εξωτερικούς παράγοντες που εκπροσωπούνται από το παθογόνο κλίμα (άνεμος, υγρασία, κρύο), προστίθενται στη συνέχεια και άλλοι, όπως η εσωτερική υγρασία, το συναισθηματικό στρες και η εξασθένιση της λειτουργικής δραστηριότητας διαφόρων οργάνων, η οποία προκαλείται κυρίως από υπερβολική σωματική εργασία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η μετάβαση από την οξεία στη χρόνια φάση της νόσου χαρακτηρίζεται από τη συνδυασμένη δράση της υπερβολής των παθογόνων παραγόντων και την παράλληλη έλλειψη της κατάλληλης ζωτικής ενέργειας.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ

Η συμβατική θεραπεία της Δυτικής ιατρικής χρησιμοποιεί κυρίως συμπτωματική αντιμετώπιση, όπως οπιοειδή αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη και αντικαταθλιπτικά σκευάσματα.
Προτείνεται επίσης η πρακτική σωματικών ασκήσεων που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της βράχυνσης των μυών και στην εξομάλυνση του μυϊκού τόνου.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ιατρικός βελονισμός μπορεί να αποδειχθεί ένα σπουδαίο θεραπευτικό εργαλείο για αυτή την ασθένεια.
Τα θετικά αποτελέσματα, εννοώντας την πλήρη εξαφάνιση των συμπτωμάτων ή μια πολύ σημαντική μείωση αυτών, με θεαματική βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, εμφανίζονται στο 70% των περιπτώσεων.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ (RANDOMISED CONTROLLED TRIAL)

Σύμφωνα με μια κρίσιμη κλινική μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016 (Acupuncture for fibromyalgia in primary care: a randomised controlled trial), εξετάστηκε η δράση της μεθόδου στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Τα συμπεράσματα της έρευνας έδειξαν ότι:

• Η θεραπευτική παρέμβαση με βελονισμό σε ασθενείς με ινομυαλγία αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματική όσον αφορά την ανακούφιση από τον πόνο, σε σύγκριση με τη θεραπευτική προσέγγιση εικονικού φαρμάκου (placebo).
• Το αναλγητικό αποτέλεσμα παρέμεινε σταθερό επί 1 έτος, μετά την πάροδο του οποίου προτείνεται επαναληπτικός κύκλος συνεδριών για τη συντήρηση του αποτελέσματος.
• Οι παρενέργειες της μεθόδου ήταν εξαιρετικά ήπιες και σπάνιες.
  
  

Επομένως, συνιστάται η χρήση της εξατομικευμένης θεραπείας με βελονισμό σε ασθενείς με ινομυαλγία. 
Ο ιατρικός βελονισμός αποτελεί μια απόλυτα ασφαλή μέθοδο που μπορεί να εφαρμοστεί παράλληλα με οποιαδήποτε άλλη φυσιοθεραπευτική ή φαρμακευτική αγωγή σάς έχει συνταγογραφήσει ο θεράπων ιατρός, λειτουργώντας συμπληρωματικά και ενισχύοντας τους φυσικούς μηχανισμούς αυτοΐασης του σώματός σας.