Αρωματοθεραπεία και Αιθέρια Ελαια

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΡΩΜΑΤΩΝ

Η σχέση του ανθρώπου με τα αρωματικά φυτά χάνεται στα βάθη των αιώνων. Ήδη από το 4000 π.Χ. (πριν από περίπου 6.000 χρόνια), οι αρχαίοι πολιτισμοί ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν τα αιθέρια και αρωματικά έλαια των φυτών για θεραπευτικούς, ιατρικούς και τελετουργικούς σκοπούς.
Τα αιθέρια έλαια είναι ιδιαίτερα συμπυκνωμένα αρωματικά εκχυλίσματα, τα οποία εξάγονται κυρίως με τη μέθοδο της απόσταξης ή της ψυχρής πίεσης από διάφορα μέρη του φυτού, όπως:

• Ανθούς και πέταλα
• Φύλλα και βλαστούς
• Ρίζες, φλοιούς και καρπούς
  
  

Η αρωματοθεραπεία αποτελεί μια φυσική, ολιστική και μη παρεμβατική μέθοδο. Είναι σχεδιασμένη να επιδρά στο σύνολο του οργανισμού και όχι απλώς να επικεντρώνεται στα συμπτώματα μιας ασθένειας. Μέσω της όσφρησης και της δερματικής απορρόφησης, επηρεάζει θετικά τη διάθεση, καθώς και τη νοητική, ψυχολογική και σωματική ευεξία του ατόμου.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

Ιπποκράτης: Ο πατέρας της Ιατρικής χρησιμοποιούσε συστηματικά τη βοτανική ιατρική και τα αρωματικά λουτρά για θεραπευτικούς σκοπούς. Μάλιστα, είχε δημιουργήσει ένα διάσημο θεραπευτικό άρωμα της εποχής με την ονομασία «Μεγάλειον».
1930: Ο Γάλλος χημικός και αρωματοποιός René-Maurice Gattefossé επινόησε τον όρο «Αρωματοθεραπεία» (Aromathérapie), μετά από την τυχαία ανακάλυψη της επουλωτικής δράσης του αιθέριου ελαίου λεβάντας σε σοβαρό έγκαυμα του χεριού του.
1960: Ο Γάλλος ιατρός Jean Valnet συνέχισε την έρευνα, χρησιμοποιώντας με μεγάλη επιτυχία τα αιθέρια έλαια για τη θεραπεία εγκαυμάτων, τραυμάτων, αλλά και στη διαχείριση ψυχιατρικών διαταραχών.
1980 - Σήμερα: Η αρωματοθεραπεία εισέρχεται δυναμικά στην αμερικανική αγορά. Στη Γαλλία, η κλινική αρωματοθεραπεία αναγνωρίζεται επίσημα και έχει ενταχθεί ως μάθημα σε αρκετές ιατρικές σχολές.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

Ένα και μόνο αιθέριο έλαιο μπορεί να περιέχει έως και 100 διαφορετικά χημικά συστατικά.
Η θεραπευτική του δράση δεν οφείλεται σε μία μεμονωμένη ουσία, αλλά στο σύνολο και τη συνέργεια αυτών των φυσικών χημικών ενώσεων.

Οι κυριότερες βιολογικές δράσεις των αιθέριων ελαίων περιλαμβάνουν ιδιότητες:

• Αντιβακτηριακές, αντιμυκητιασικές και αντιικές
• Αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές
• Αντισπασμωδικές – σπασμολυτικές
• Αντιφθειρικές (κατά των παρασίτων)
• Αντιογκογονικές (στο πλαίσιο εργαστηριακών ερευνών)
• Ρυθμιστικές για το ορμονικό σύστημα και την αντιμετώπιση της ξηροδερμίας
  
  

 ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ 

Παρά τη φυσική τους προέλευση, τα αιθέρια έλαια είναι ισχυρές χημικές ενώσεις και η χρήση τους ενέχει αντενδείξεις.
Η εφαρμογή τους απαιτεί προσοχή και τη συμβουλή ειδικού ιατρού στις εξής περιπτώσεις:

• Χρόνιες παθήσεις
  Ασθενείς με σοβαρά καρδιακά προβλήματα, επιληψία ή νεοπλασίες (καρκίνο).
  Εγκυμοσύνη και θηλασμός
  Αντενδείκνυται αυστηρά η χρήση τους κατά το 1ο τρίμηνο της κύησης, καθώς και κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
• Παιδική ηλικία
  Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε παιδιά κάτω των 5 ετών χωρίς εξειδικευμένη ιατρική καθοδήγηση.
• Εσωτερική λήψη
  Τα έλαια που προορίζονται για αρωματοθεραπεία δεν είναι πόσιμα. Η κατάποσή τους μπορεί να προκαλέσει σοβαρή τοξικότητα.
  
  

> Τα βότανα, τα βάμματα και τα αιθέρια έλαια λειτουργούν αποκλειστικά υποστηρικτικά.
Δεν αντικαθιστούν την κλασική ιατρική θεραπεία και δεν υποκαθιστούν τις οδηγίες των γιατρών.
Όπως συμβαίνει με τα φάρμακα, έτσι και η δοσολογία των φυσικών ιαμάτων πρέπει να ορίζεται με απόλυτη προσοχή.