Αλωπεκία και τριχόπτωση

ΑΛΩΠΕΚΙΑ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ. Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗΣ 

"Τα μαλλιά μου δε θέλω να τα κόψω, εδώ πάνω συχνά σεργιάνισε το χέρι σου."
 Γ. Ρίτσος, 1909 – 1990, Έλληνας ποιητής.

Τα μαλλιά αποτελούν ένα από τα πρωταρχικά στοιχεία της εξωτερικής εμφάνισης του ανθρώπου, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση και την ψυχολογική μας διάθεση.
Το τριχωτό της κεφαλής του μέσου ενήλικα φιλοξενεί 100.000 έως 150.000 τρίχες, ενώ η φυσιολογική ημερήσια απώλεια κυμαίνεται μεταξύ 100 και 150 τριχών.

Ο ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΤΡΙΧΑΣ

Κάθε τρίχα ακολουθεί έναν συγκεκριμένο κύκλο ζωής, ο οποίος επηρεάζεται από την ηλικία, ενδογενείς παθολογικούς παράγοντες και εξωτερικές επιδράσεις.

Ο κύκλος αυτός χωρίζεται σε τρία βασικά στάδια:

1. Αναγενές Στάδιο (Ενεργή φάση ανάπτυξης)
Διαρκεί 2 έως 5 χρόνια.
Πρόκειται για τη φάση κατά την οποία σχηματίζεται και αναπτύσσεται η νέα τρίχα.
2. Καταγενές Στάδιο (Φάση παλινδρόμησης)
Διαρκεί περίπου 2 με 3 εβδομάδες. Είναι η φάση της εξασθένησης, όπου η τρίχα προετοιμάζεται για την πτώση της.
3. Τελογενές Στάδιο (Φάση ηρεμίας)
Διαρκεί από 1 έως 4 μήνες και ολοκληρώνεται με την πτώση της τρίχας.
Ωστόσο, ο θύλακας (η ρίζα) παραμένει ζωντανός στον υποδόριο ιστό, με αποτέλεσμα μετά από λίγο καιρό η τρίχα να αναγεννάται.

Το σύνολο της τριχοφυΐας λειτουργεί ως ένα προστατευτικό αισθητήριο όργανο.
Υποστηρίζεται από ένα πλούσιο αισθητικό νευρικό δίκτυο που περιβάλλει τον τριχικό θύλακα, συνδέοντας άμεσα την υγεία των μαλλιών με την καλή ψυχολογική κατάσταση του ατόμου.

ΟΙ ΠΟΛΥΠΑΡΑΓΟΝΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗΣ

Η σωστή ανάπτυξη και η βιωσιμότητα των τριχών είναι πολυπαραγοντική. Η διατάραξη της εσωτερικής ισορροπίας του οργανισμού και η έντονη τριχόπτωση μπορεί να οφείλονται σε:

• Διατροφικούς παράγοντες
  Εξαντλητικές ή στερητικές δίαιτες χαμηλής πρωτεΐνης αυξάνουν ραγδαία την απώλεια τριχών.
• Φυσιολογικές μεταβολές
  Ορμονικές διακυμάνσεις κατά την περίοδο της κύησης και της λοχείας.
• Συστηματικές και Αυτοάνοσες παθήσεις
  Νόσοι του συνδετικού ιστού, ερυθηματώδης λύκος, σκληροδερμία, καθώς και ενδοκρινολογικές διαταραχές (υπερθυρεοειδισμός, υποθυρεοειδισμός, νόσος του Cushing).
• Σωματικό ή Ψυχικό Shock
  Έντονο συγκινησιακό stress, υψηλός πυρετός (π.χ. από σοβαρές λοιμώξεις), χειρουργικό shock ή έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία.
• Φαρμακευτικές αγωγές και Τοξίνες
  Λήψη αντιπηκτικών, αντίθυρεοειδικών φαρμάκων, αντισυλληπτικών δισκίων, λήψη βιταμίνης Α σε υπερβολικές δόσεις, καθώς και δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα.
• Κλιματικές & Εποχικές μεταβολές
  Το θερμό κλίμα επιταχύνει την ανάπτυξη της τρίχας, ενώ το ψύχος την ελαττώνει. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τριχόπτωση παρουσιάζει φυσιολογική έξαρση κατά τον μήνα Νοέμβριο.
• Εξωτερικούς & Μηχανικούς παράγοντες
  Έντονη έλξη των μαλλιών (traction alopecia), επιθετικές κοσμητικές διαδικασίες και παρατεταμένη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV).

ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

Η αλωπεκία αποτελεί μια σταδιακά εξελισσόμενη νόσο μερικής ή γενικευμένης απώλειας τριχών, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από δερματικές βλάβες. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας, μόνο στις ΗΠΑ προσβάλλονται περίπου 30 εκατομμύρια γυναίκες.

Η επίσημη ιατρική ταξινόμηση χωρίζει την αλωπεκία σε δύο μεγάλες κατηγορίες, ανάλογα με το αν η απώλεια είναι μόνιμη ή αναστρέψιμη:

• Μη Ουλωτικές Αλωπεκίες (Αναστρέψιμες)
  Στις μορφές αυτές, ο βολβός της τρίχας παραμένει «ζωντανός» αλλά αδρανής. Υπάρχει δυνατότητα πλήρους επανέκφυσης των τριχών. Συχνά εμφανίζονται ως διάχυτη τριχόπτωση 3-4 μήνες μετά από ένα έντονο ψυχικό ή σωματικό stress.
  
  Οι κυριότεροι υπότυποι είναι:
  
       > Ανδρογενετική Αλωπεκία (Κληρονομική Φαλάκρα):
  Η πιο κοινή μορφή με ξεκάθαρη γενετική και ορμονική βάση. Επηρεάζει το 50% των ανδρών (συχνά από την ηλικία των 20 ετών) και το 25% των γυναικών (κυρίως μετά την εμμηνόπαυση, με διάχυτη αραίωση στην κορυφή).
       > Γυροειδής Αλωπεκία (Alopecia Areata)
  Χρόνια, φλεγμονώδης και αυτοάνοση πάθηση που εμφανίζεται ξαφνικά (συνήθως σε ηλικίες 5-30 ετών). Δημιουργεί λείες, λευκωπές, άτριχες πλάκες (1-5 εκ.) στο κεφάλι ή το σώμα. Σε ακραίες περιπτώσεις εξελίσσεται σε Ολική Αλωπεκία (Alopecia Totalis), με πλήρη απώλεια ακόμα και των φρυδιών ή των βλεφαρίδων.
       > Άλλες Μορφές
  Περιλαμβάνουν την αλωπεκία από έλξη (λόγω σφιχτών χτενισμάτων), την τριχοτιλλομανία (ψυχογενής, αυτοτραυματική απώλεια όπου το άτομο τραβάει τις τρίχες του) και τη μυκητιασική αλωπεκία (tinea capitis).
  
  
• Ουλωτικές Αλωπεκίες (Μόνιμες)
  Προκαλούνται από παθολογικούς παράγοντες που επιφέρουν μόνιμη και μη αναστρέψιμη καταστροφή των θυλάκων της τρίχας.
  Βιοχημική αλλοίωση: Ο βολβός της τρίχας σκληραίνει (ουλοποίηση) και χάνει οριστικά την αναγεννητική του ικανότητα.
  Κλινική εικόνα: Το δέρμα της περιοχής εμφανίζει εντοπισμένες ατροφικές αλλοιώσεις, απολέπιση, υπέρχρωση ή υποχρωμία (αλλαγές στο χρώμα του δέρματος).

Η ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Η έγκυρη διαφορική διάγνωση αποτελεί την απαράβατη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό του κατάλληλου υποστηρικτικού πλάνου Ιατρικού Βελονισμού και Βοτανοθεραπείας.
Στο ιατρείο μας, η προσέγγιση βασίζεται στις εξής αρχές:

• Προϋπόθεση Έγκυρης Διάγνωσης
  Για την έναρξη του πρωτοκόλλου υποστήριξης, ο ασθενής είναι απαραίτητο να έχει ήδη επισκεφθεί ειδικό Δερματολόγο και να διαθέτει σαφή ιατρική διάγνωση για τον τύπο της αλωπεκίας του.
• Συνεργασία με Εξωτερικούς Δερματολόγους
  Λειτουργώντας αυστηρά στο πλαίσιο της Συμπληρωματικής Ιατρικής, συνεργαζόμαστε στενά με εξωτερικούς δερματολόγους, αξιολογώντας το ιατρικό ιστορικό, τα πορίσματα των κλινικών εξετάσεων (τριχοσκόπηση, βιοψία δέρματος) και τις εργαστηριακές/ορμονικές αναλύσεις που έχουν ήδη διενεργηθεί.
• Εξατομικευμένη Αξιολόγηση
  Στο ιατρείο μας πραγματοποιείται λεπτομερής λήψη του ατομικού, οικογενειακού και κοινωνικού ιστορικού, καθώς και επισκόπηση της πάσχουσας περιοχής, με σκοπό την αναγνώριση των εσωτερικών συνδρόμων ανισορροπίας του οργανισμού και τον σχεδιασμό του προσωπικού υποστηρικτικού πρωτοκόλλου.