Ως Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο ορίζουμε κάθε βλάβη του εγκεφάλου ως αποτέλεσμα της διαταραχής αιμάτωσης του με μόνιμη ή παροδική επίπτωση στη λειτουργία του και με κυρίαρχη κλινική εικόνα την παρουσία σημείων και συμπτωμάτων από το κεντρικό νευρικό σύστημα ως συνέπεια αυτών των αγγειακών διαταραχών.
Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο συμβαίνει όταν αιφνίδια η ροή του αίματος στον εγκέφαλο, ελαττώνεται σημαντικά ή διακόπτεται απότομα λόγω αιμορραγίας,(αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή εγκεφαλική αιμορραγία 20%) ή σε απόφραξη ενός αγγείου (ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο 80%).
Στην Ελλάδα παρουσιάζονται περίπου 30.000 νέα περιστατικά κάθε χρόνο.
Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο αποτελεί την 3η αιτία θανάτου μετά τα καρδιολογικά επεισόδια και τον καρκίνο, ενώ αποτελεί παράλληλα την πρώτη αιτία μακροχρόνιας και μόνιμης αναπηρίας.
Η θνησιμότητα κυμαίνεται στο 17-34% τις πρώτες 30 ημέρες και 25-40% τον πρώτο χρόνο.
Οι επιπλοκές ενός αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και τα κλινικά ευρήματα εξαρτώνται από το ακριβές σημείο της βλάβης του εγκεφάλου που προσβάλλεται και την έκταση της βλάβης του εγκεφάλου.
Τα συμπτώματα σε ορισμένους ασθενείς υποχωρούν, σε άλλους παραμένει υπολειμματική συμπτωματολογία με μόνιμη αναπηρία, ενώ ορισμένοι ασθενείς θα καταλήξουν.
Ανάλογα από το εγκεφαλικό είναι δυνατόν οι ασθενείς να χάσουν την ομιλία, την αίσθηση, τη μυϊκή δύναμη, την κίνηση, την όραση και τη μνήμη.
Τα συμπτώματα αυτά οφείλονται στις κινητικές και αισθητικές – αντιληπτικές διαταραχές που παρουσιάζει ο ασθενής.
Στην αρχική πορεία της νόσου εμφανίζεται υποτονία (ελαττωμένος μυϊκός τόνος) η οποία σύντομα αλλάζει σε σπαστικότητα (αυξημένος μυϊκός τόνος) με αυξανόμενης αντίστασης στην παθητική κίνηση.
Το αποτέλεσμα της διαταραχής της μυϊκής πλαστικότητας είναι η εμφάνιση ανισορροπίας στην μυϊκό σύστημα που μας διατηρεί στην όρθια στάση με συνέπεια να εμφανιστούν δυσκαμψίες στο πρόσωπο, άνω και κάτω άκρο από στην πάσχουσα πλευρά του ασθενούς.
Ταυτόχρονα η παθολογική αισθητικότητα μεταβάλει την φυσιολογική αναγνώριση της αίσθησης της ιδιοδεκτικότητας, της αφής, της δόνησης, της θερμότητας ως αίσθηση πόνου, ενώ η διαταραχή της αντιληπτικής ικανότητας μειώνει την λογική επιλογή της ικανότητας του συντονισμού της κίνησης ή χειρισμών με αποτέλεσμά την αδυναμία ένδυσης, βάδισης, κτλ.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ
Ο ιατρικός βελονισμός δεν αντικαθιστά την κλασική ιατρική θεραπεία του οξέος ΑΕΕ.
Μπορεί όμως να έχει συμπληρωματικό ρόλο, κυρίως στη φάση της λειτουργικής αποκατάστασης και δυσφαγίας.
Η υποστήριξη της ημιπληγίας με τον ιατρικό βελονισμό θα πρέπει να αρχίζει ήδη από την πρώτη εβδομάδα της πάθησης προκειμένου να είναι περισσότερο αποτελεσματική και να προσφέρει στον ασθενή ένα μεγάλο ποσοστό από την χαμένη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία.
ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ
Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο και εξαρτώνται από τη βαρύτητα του επεισοδίου, τον χρόνο έναρξης αποκατάστασης και τη συνολική θεραπευτική προσέγγιση.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΜΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ (Α.Ε.Ε)